تبلیغات
انجمن اعضای هیأت علمی مؤسسه تحقیقات جنگل‌ها و مراتع کشور - «واپسین نفس های تحقیقات منابع طبیعی»

انجمن اعضای هیأت علمی مؤسسه تحقیقات جنگل‌ها و مراتع کشور

«واپسین نفس های تحقیقات منابع طبیعی»

چهارشنبه 14 آذر 1386

تریبون آزاد

      به باور راقم این سطور، سیاست مشتری‌مداری در تحقیقات گرچه گامی به طرف كاربردی كردن تحقیقات در بخش‌های دیگر است، اما نباید از یاد ببریم كه در بخش منابع طبیعی ما با چه نوع مشتری طرف هستیم؟ آیا به غیر از آن است كه مطابق قانون اساسی كشور منابع طبیعی جزو انفال است و حفظ و احیاء و پاسداری از آن از وظایف حاكمیتی به شمار می‌رود؟
     شوربختانه باید اذعان كنم: دیدگاه مشتری‌گرایی ناشی از سیاستگذاری بقالی است كه تنها معیارش پول است، و آن بقال هم لاجرم همه چیز را فقط با معیار پول نقد دخلش در آخر شب می‌سنجد. ولی از پذیرفتن معادل ارزش ریالی سایه‌ی درخت جلوی مغازه‌اش سرباز می‌زند. جنگل و مرتع ما هم دچار این توهم است. به همین سبب است كه تأكید می‌كنم: مهمترین اصل سیاستگذاری كشور در بخش كشاورزی و منابع طبیعی باید براساس اصل"پایداری" تعریف شود. به نظر شما آیا با سیاستگذاری فعلی كه "خودكفایی در محصولات زراعی" دست بالا را دارد، منابع آب و خاك ما برای آیندگان حفظ خواهند شد؟ آیا نوادگان كشاورزان كنونی بر روی زمین‌های پدرانش می‌توانند كشت كنند و یا شوری‌زایی، فرسایش آبی و بادی، تهی شدن سفره های آب زیرزمینی، فرونشست زمین، سیل،  .... آنها را مجبور به تغییر شغل خواهد كرد. آیا تبدیل اراضی جنگلی و مرتعی به دیمكاری‌های بی حاصل بر روی شیب های تند و تشدید فرسایش خاك كم عمق آنها، موجبات خودكفایی دایمی را پدید خواهد آورد. نگاهی به آمار دیمزارهای رها شده رشته كوه‌های زاگرس و البرز، نشان می‌دهد كه پاسخ این پرسش، منفی است. 


حمیدرضا عباسی 



[ چهارشنبه 14 آذر 1386 - 09:12 ق.ظ ]
[ویرایش شده در : - - -]

[ پیام ()|| انجمن ] [تریبون آزاد , ] [+]