تبلیغات
انجمن اعضای هیأت علمی مؤسسه تحقیقات جنگل‌ها و مراتع کشور - آیا رئیس جمهور راست می‌گوید و "منابع طبیعی" سد راه توسعه است؟!

انجمن اعضای هیأت علمی مؤسسه تحقیقات جنگل‌ها و مراتع کشور

آیا رئیس جمهور راست می‌گوید و "منابع طبیعی" سد راه توسعه است؟!

دوشنبه 17 مهر 1385

  در حالی که تا دو یا سه دهه‌ی پیش، شمارِ کسانی که می‌پنداشتند: طبیعت این توان را دارد تا از خود محافظت کرده (ذاتاً خود را بازسازی کند) و می‌توان فعالیت اقتصادی و توسعه‌ی منتج از آن را جدای محیط زیست طبیعی مورد بررسی قرار داد، در اکثریت قرار داشتند؛ امروزه شرایط به گونه‌ای دیگر رقم خورده و شاهد رشد شتابناکِ باورهایی هستیم که پندارهای نسل گذشته را به درستی به چالش کشانده‌اند؛ باورهایی که یافته‌های جدید علمی، مانند پژوهش‌های برینگزو  و همکاران (1999) در جمهوری فدرال آلمان درستی آنها را بیش از پیش مورد تأیید قرار می‌دهند؛ آنها می‌گویند: «اگر می‌خواهیم عملکرد اقتصادی جامعه به پایداری برسد ، باید ملاحظات زیست‌محیطی در فعالیت‌های تجاری بیشتر رعایت شود. اینک بهره‌برداری از مواد اوّلیه و به دنبال آن تجمع و رها‌شدنِ این مواد در محیط زیست به حجمی رسیده که از حد ظرفیت تحمّل بوم‌شناختی فراتر رفته است. بنابراین برای کاستن از شتاب مصرف مواد اوّلیه ، باید مصرفِ جهانی آن به بهانه‌ی توسعه‌ی اقتصادی ، قانونمند شده و مهار گردد. چه ، اگر می‌خواهیم مواد اوّلیه‌ی ما دچار تخریب نشوند ، باید به آنها فرصت بازفرآوری و زیست‌پالایی مجدد دهیم.»
    با این وجود و بر خلاف تمایل غالب جهانی، متأسفانه چند سالی است كه در ایران مجدداً به بهانه‌ی توسعه و رفع مشكل بیكاری یا حمایت از طرح‌‌های به اصطلاح خودكفایی، هجمه‌ای بی‌سابقه بر علیه منابع طبیعی و مواهب زیست‌محیطی ارزشمند و غیرقابل جایگزین وطن عزیزمان آغاز شده و ظاهراً آنها كه باید پاسدار صیانت از حسن اجرای اصل پنجاهم قانون اساسی باشند، یا خاموش نشسته‌اند، یا خود را به بی‌خبری زده‌اند یا تمایلی برای حراست از طبیعت به بهای در خطرافتادن موقعیت شغلی خود ندارند و یا به این وضعیت اعتراض دارند و انعكاس هم می‌دهند، امّا مانند آخرین اجلاس شورای عالی محیط زیست، حرفشان از نفوذ بایسته و استدلال لازم برای متأثر كردن دولتمردان تصمیم‌گیر برخوردار نیست و حتا نمی‌توانند سهم مناطق حفاظت شده‌ی كشور را به آستانه‌ی استاندارد آن، یعنی 10 درصد خاك كشور نزدیك كنند!!
    بنابراین، باور كنید بهترین و خردمندانه‌ترین راهكار - در هر یك از گزینه‌های بالا - استعفا است. مگر آنكه مسئولین محترم موصوف، اصولاً استدلال دیگری داشته و هم نوا با سیاسیون قدرتمند و اقتصادیون بازاری، اعتقاد داشته باشند: «منابع طبیعی حقیقتاً سد راه توسعه استكه در این صورت لطفاً از رسانه‌ها و سخنگاه‌ها و پورتال‌های متعددی كه در اختیارتان است، استفاده كرده و ما مردم سراپا تقصیر را از این نادانی عظمی نجات دهید.
    وزیر محترم جهاد كشاورزی، آقای اسكندری عزیز؛ رئیس محترم سازمان حفاظت محیط زیست، خانم دكتر واعظ جوادی گرامی و رؤسای محترم فراكسیون محیط زیست و كمیسیون كشاورزی، آب و منابع طبیعی مجلس شورای اسلامی،
حجت الاسلام محمد جعفر سادات موسوی و آقای سید جاسم ساعدی!
    باور كنید اگر عالی‌ترین مقام اجرایی كشور اینگونه بی‌مهابا از سد راه بودن منابع طبیعی در برابر چرخ توسعه شكایت می‌كند و رسانه‌ها آزادانه – بدون هیچ جرح و تعدیلی -  آن را منتشر می‌كنند، بزرگترین انتقاد نه به ایشان كه به شما دستیاران و مشاوران عالی‌رتبه در تیم دولت مهرورزی بر‌می‌گردد؛ به شمایی كه باید یادشان می‌انداختید، نخستین گام برای اثبات مهرورزی به مردم، حفظ حرمت طبیعت و مهرورزی با همه‌ی زیست‌مندان عالم است. به قول زنده یاد سهراب سپهری: اگر ما بتوانیم مردم و مسئولینی را در ایران بجا آوریم كه دلشان برای آب خوردن یك كبوتر یا سیراب شدن یك سپیدار بسوزد، بی‌گمان آن مردم و آن مسئولین اجازه‌ی رواداشتن هیچ ظلم و بی‌عدالتی را به هموطنان خود نیز نخواهند داد؛ چه رسد به تحمّل ناهنجاری‌های شتابناكی كه پیوسته بر شمار و غلظت آنها در زیست محیط وطن افزوده هم می‌شود.
   در ادامه چندین تصویر از عمق فشارهای وارد بر مراتع كوهستانی استان كردستان – شهرستان بیجار -  آن هم به بهانه‌ی افزایش سطح زیر كشت گندم دیم كه در ماه گذشته گرفته شده است، تقدیم می‌دارم؛ تصاویری كه خود به اندازه‌ی كافی گویا بوده و به هیچ توضیح اضافی نیاز ندارد.

محمد درویش

http://darvish100.blogfa.com/8506.aspx



[ دوشنبه 17 مهر 1385 - 12:10 ب.ظ ]
[ویرایش شده در : دوشنبه 17 مهر 1385 - 12:10 ب.ظ]

[ پیام ()|| انجمن ] [عمومی , ] [+]