تبلیغات
انجمن اعضای هیأت علمی مؤسسه تحقیقات جنگل‌ها و مراتع کشور - منابع طبیعی ، توسعه ، آرژانتین و احمدی‌نژاد!

انجمن اعضای هیأت علمی مؤسسه تحقیقات جنگل‌ها و مراتع کشور

منابع طبیعی ، توسعه ، آرژانتین و احمدی‌نژاد!

چهارشنبه 5 مهر 1385
مطلبی دیگر از مهندس محمد درویش
    
در نخستین سال‌های آخرین دهه‌ی سده‌ی بیستمِ میلادی، لستر تارو، یك اقتصاد‌دانِ مشهور آمریكایی كه سمت مشاور اقتصادی بیل كلینتون، رئیس‌جمهور وقت ایالات متحده را نیز بر عهده داشت، به صراحت اعلام كرد: «در قرن بیست و یكم فقدان منابع طبیعی (در یك كشور) ممكن است، مزیتی باشد.» در آن زمان، آرژانتین هنوز چون سال‌های نخستین هزاره‌ی سوّم، یك كشور ورشكسته محسوب نمی‌شد و شاید حتا در شمارِ یكی از سفیدترین ممالک آمریكای لاتین قرار داشت؛ كشوری كه تارو در صفحه‌ی 48 از كتاب خویش، منابع‌طبیعی انبوهش را با ژاپن مقایسه می‌كند كه از منابع طبیعی اندكی به نسبت آرژانتین برخوردار است و می‌گوید: به رغمِ  برخورداری از چنین منابعی، آرژانتین فقیر است و ژاپن ثروتمند. اینك از زمان مقایسه‌ی تارو، بیش از 14 سال می‌گذرد، در این مدّت، قدرتمندترین كشور آمریكای لاتین، تلاش كرد تا با اجرای مقلدانه‌ی سیاست‌های اقتصادی نهادهایی نظیر بانك جهانی، صندوق بین‌المللی پول و سازمان تجارت جهانی و توجه افراطی و یك‌سویه به كارایی اقتصادی، بدون تطابق آن با ویژگی‌های بومی سرزمین خویش، جهت‌گیری سرمایه‌گذاری و پژوهشی خود را ظاهراً به سمت تولید ابزارهای انسان‌ساخته - Man Made - تغییر داده و سطح رفاه شهروندان خود را به ضربِ دلارهای مؤسسات اعتباری جهانی هم كه شده، همچنان بالا نگه دارد. در این راه نیز، از حراج اندوخته‌های طبیعی خود هم هراسی به دل راه نداده و سرمایه‌ی مادی و معنوی چندانی نیز برای حراست از این منابع در نظر نگرفت. چرا كه آنها سخنان تارو و امثال او را چنین دریافته بودند كه «راه ثروتمند‌شدن از طبیعت نمی‌گذرد!» نتیجه آنكه كشوری كه در آغاز دهه‌ی نود میلادی، می‌شد آن را دست‌كم با ژاپن قیاس كرد، اینك پس از تزریقِ متجاوز از یكصد و سی میلیارد دلار وام به پیكرِ بیمارش (همشهری، ش 2785، مورخ 29/4/1381، ص 15)، حالا باید با جمهوری‌های آسیای میانه مقایسه شود؛ كشوری كه تا مدت‌ها كسی قادر به اداره‌ی آن نبود، در كمتر از یكماه 5 رئیس جمهور عوض ‌كرد و بی‌سامانی را بدانجا رسانده كه هم‌اینك، هر كودك آرژانتینی در بدو تولّد، ناگزیر است سنگینی چهار هزار دلار بدهی خارجی را بر دوش خویش تحمل كند، آن هم سرزمینی كه تا چندی پیش، درآمد سرانه‌ی ساكنانش به حدود هشت هزار دلار در سال بالغ می‌شد! 
    جالب است كه درست اندكی پیش از فروپاشی كامل اقتصاد آرژانتین و اعلام ورشكستگی رسمی دولت، یوهانس رائو، رئیس‌جمهور آلمان، در نشست سالانه‌ی اعضای پیمان (كنوانسیون) مبارزه با بیابان‌زایی سازمان ملل متحد(COP4)، اعلام كرد: « تنها در چهار سال میانی دهه‌ی 90 (97-1994)، جهانیان شاهد بروز 30 جنگ و مناقشه بین كشورها، ناشی از تخریب محیط‌زیست بودند.» جنگ‌هایی كه شناسه‌ی نادیده‌گرفتن هنجارهای بوم‌شناختی در آموزه‌های راهبردی كشورهای درگیر به شمار می‌آیند.

    خوانندگان پیگیر مهار بیابان‌زایی
    با چنین پیشینه‌ای، آیا سزاوار است كه كماكان از سد راه بودن منابع طبیعی در برابر چرخ توسعه سخن بگوییم؟
آن هم از زبان عالی‌ترین مقام اجرایی كشور؟! چرا از تاریخ درس نمی‌گیریم؟ و چرا باور نداریم كه یكی از اركان محوری پایداری در توسعه، مشروط به صیانت از همین منابع طبیعی ارزشمند وطن است؟

     پیوست:

     همایش خاك, محیط زیست و توسعه پایدار 17 و 18 آبان ماه جاری توسط پردیس كشاورزی و منابع طبیعی دانشگاه تهران برگزار می‌‏شود.

     عدم تناسب در  ظرفیت پذیرش  دانشجو  و  بازار کار - چالشی نوین در سیاستگزاریهای بخش منایع طبیعی کشور

 



[ چهارشنبه 5 مهر 1385 - 12:09 ب.ظ ]
[ویرایش شده در : چهارشنبه 5 مهر 1385 - 12:09 ب.ظ]

[ پیام ()|| انجمن ] [عمومی , ] [+]